Steeds meer gaat ons werkende leven met ons privéleven door elkaar lopen. Dit kan heel handig zijn, maar toch ook veel mensen krijgen juist in deze tijd burn-out achtige klachten. Je moet altijd bereikbaar zijn (denk je) en door het vele thuiswerken lijken de werkdagen juist langer te zijn geworden. Het is dus juist nu in deze tijd belangrijk om als werkgever je mensen te beschermen tegen een burn-out. Ook ervaren mensen soms depressieve klachten, doordat ze de commitment met het kantoor en collega’s missen. Wat kun je als werkgever doen om dit te voorkomen of verbeteren? Ik heb daar zo mijn ideeën over. Nu we het kantoor, zoals we dat kennen toch op de schop gooien, zou je kunnen bedenken, dat het kantoor niet meer zozeer belangrijk is als plek waar je je werk kunt doen, maar een plek die juist in de behoefte voorziet, die we nu en in de toekomst zo nodig hebben.
We kennen al wel, dat grote organisaties sportfaciliteiten aanbieden onder hun dak. Dat is natuurlijk al prachtig, maar ik zou het graag nog uitgebreider zien. Waarom gaan we straks niet naar kantoor om te vergaderen, maar ook om even te ontspannen in een stilteruimte, of tijdens de dagelijkse yogasessie. Misschien kun je je wel inschrijven voor een creatieve cursus samen met je collega’s en of cliënten. Ook een bezoekje aan een mental coach, die je verder helpt in wat jij nodig hebt zou tot de mogelijkheden kunnen behoren. Tijdens dit soort bijeenkomsten leer je elkaar beter kennen en vooral ook jezelf. Het kantoor wordt dan de plek waar we harmonie kunnen vinden in onszelf, maar ook met anderen.
New Babylon
Constant Nieuwenhuys, de beeldend kunstenaar zag het al in de jaren 50. Geïnspireerd door de Homo Ludens (spelende mens), creëert hij New Babylon. De homo Ludens is een bekend wetenschappelijk werk van de Nederlandse kunsthistoricus Johan Huizinga uit 1938, waarin het belang van het speelelement van de mens in cultuur en samenleving voorop staat. Hij schept met zijn New Babylon een visie voor de stad en ruimten van de toekomst, maar ook hoe de architectuur er zou moeten uitzien. Constant zegt dan ook: “New Babylon biedt slechts minimale voorwaarden voor een gedrag dat zo vrij mogelijk moet blijven. Elke beperking met betrekking tot bewegingsvrijheid, elke beperking met betrekking tot het creëren van stemming en atmosfeer moet worden verhinderd. Alles moet mogelijk blijven, alles moet kunnen gebeuren, de omgeving wordt gecreëerd door de activiteiten van het leven en niet andersom”
Eigenlijk hebben we dit gedeeltelijk al waargemaakt met de ‘hybride werkplek’. Je kunt overal werken, vergaderen, e-mails inlezen enzovoort. Maar wat je mist is de letterlijke vertaling. De creatieve vrije manier van leven en werken. Het kantoor zou dus een ruimte moeten zijn waar je vrij bent en wat je naar believen kunt aanpassen aan jou behoefte. Misschien moet een kantoor wel 24 uur open zijn. Dat je met een pasje binnen komt en jij zelf bepaald wanneer je het productiefst bent. Het kantoor moet meebewegen met jouw wensen en behoeften, niet andersom. We kunnen deze tijd als iets negatiefs zien, maar juist deze tijd biedt ons ongekende mogelijkheden om onze innerlijke creativiteit tot uitdrukking te brengen. We kunnen alles wat we gewend waren in een nieuw licht zien en vertalen naar iets beters. De mens is ‘altijd’ al in beweging en dat moet ook. We zijn immers ‘spelende mensen’!
